

YokoluslarBaşıboş gezmelerle doluydu uykular Dikkatsizdi, aklı bir karış havadaydı üstelik Bir aşk daha düşmüştü foseptik çukuruna Ve belediye ancak örtbas etmek için göndermişti ekipleriniYokoluslar
Çılgın dalgalıydı deniz Halbuki geçmek lazımdı karşı kıyıya Bir aşk daha gömülmüştü boğaza Ancak martılar bir parça simit derdine yas bile tutmamışlardı ardından
Kimsesiz ve yalnızdı sokak arkalarında Polis değil tehlike kol gezmekteydi


Memlekete OzlemUzaktan şöyle bir düşledim memleketi Kesif bir bozkır kokusu kapladı dağı taşı Şimdi ne güzeldir serin Tatlı Çay akşamları Ve gökyüzünde takıp takıştırmışlardır yıldızlar yine pırlantalarını Birkaç afaki genç kol kola şarkı söylüyordur çatal sesleriyle Kimileri de gidemedikleri büyük şehirleri düşlüyorlardır Onlar... Ne gibi kimsesiz bir cennette yaşadığını bilmeyenler... Beride birbirlerini selamlıyorlardır dükkan sahipleriMemlekete Ozlem
--
Unsaved changes will be lost...
Sed ignotis parierunt mortibus illi...
Previous PageNext Page